Εκεί που τα βενζινάδικα και τα καφενεία αντικαθιστούν το ταχυδρομείο…

 

Οι Κωστακιοί είναι ένα χωριό του Δήμου Αρταίων με 2036 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011),στον κάμπο της Άρτας και απέχει από την πόλη περίπου 3 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, οι Κωστακιοί εντάχθηκαν στο Δήμο Αρταίων όπου και παρέμειναν μετά τη νέα διοικητική διαίρεση, που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης. Οι Κωστακιοί μαζί με τους γύρω οικισμούς  αποτελούν την τοπική κοινότητα Κωστακιών, με συνολικό πληθυσμό 2.133 κατοίκους.

Το χωριό συνορεύει με τα χωριά: Γαβριά, Πλησιοί, Κεραμάτες και απέχει ελάχιστα χιλιόμετρα από τις εγκαταστάσεις των σχολών του ΤΕΙ Ηπείρου, ενώ φιλοξενεί και το Μουσικό σχολείο Άρτας.

Θα μου πείτε τι μας ενδιαφέρει η ανθρωπογεωγραφία των Κωστακιών; Θα σας εξηγήσω αμέσως.  Η  ΑΡΤΑ VOICE επέλεξε να επισκεφτεί τους Κωστακιούς, μιας και είναι ένα από τα κεντρικότερα σημεία του Δήμου Άρτας (το κόβε ι στη μέση ο κεντρικός δρόμος Άρτας –Πρέβεζας- Φιλιππιάδας- Ιωαννίνων) με συχνή συγκοινωνία και με πολλούς κατοίκους, αλλά χωρίς ταχυδρομείο!

Ταχυδρομείο το… βενζινάδικο

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή για να καταλάβουν οι αναγνώστες. Όταν εννοούμε ταχυδρομείο, εννοούμε υπηρεσίες του ταχυδρομείου, όπως η ταχυδρομική θυρίδα, υπηρεσία που υπάρχει σε όλα τα ανεπτυγμένα κράτη και φυσικά και στην Ελλάδα, αλλά απουσιάζει από τους Κωστακιούς και όχι μόνο.

Μα θα αναρωτιόταν κανείς τι γίνεται με την αλληλογραφία και πώς εξυπηρετούνται οι 2133 κάτοικοι; Είναι τόσο προχωρημένοι που χρησιμοποιούν αποκλειστικά mail και δε χρειάζονται τις ταχυδρομικές υπηρεσίες; Μακάρι να ήταν έτσι…

Αντ’ αυτού: Θυρίδα νούμερο 1. Πρατήριο Υγρών Καυσίμων, Θυρίδα νούμερο 2. Μανάβικο , Θυρίδα νούμερο 3 Φούρνος, Θυρίδα νούμερο 4 καφενείο. Θέλετε κι άλλα; Δυστυχώς αυτές είναι οι επίσημες θυρίδες της ευρύτερης περιοχής.

Όπως καταλαβαίνει κανείς, οι θυρίδες αντικαταστάθηκαν από τα μαγαζιά της περιοχής. Ευτυχώς ακόμη συνεχίζει να επισκέπτεται το χωριό ο ταχυδρόμος, που αφήνει την αλληλογραφία στο καφενείο, στο πρατήριο υγρών καυσίμων, στο μανάβικο αλλά και στο φούρνο. Κάποιος θα αναρωτιόταν, είναι όλα τόσο καλά φτιαγμένα που το μόνο που λείπει στο χωριό είναι οι  ταχυδρομικές θυρίδες;

Κ αι όμως η έλλειψη θυρίδων δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Χάνονται σημαντικά έγγραφα από δημόσιες υπηρεσίες , ασφαλιστικούς φορείς ,τράπεζες αλλά και λογαριασμοί ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ.

Αλλά το πιο σημαντικό είναι  η παραβίαση του απορρήτου των επιστολών, των προσωπικών δεδομένων, αφού ο καθένας μπορεί να  λάβει γνώση του περιεχομένου των φακέλων.

Το καλάθι της…αλληλογραφίας

«Ούτε 30 χρόνια πριν δε συνέβαινε αυτό, είναι τραγικό να μην υπάρχουν θυρίδες,  χάνονται αλληλογραφίες, παίρνουμε τηλέφωνο για να δούμε εάν έχει ο φούρναρης ή ο μπακάλης τα γράμματά μας. Έχω κάνει παράπονα στο ταχυδρομείο, αλλά δεν ξέρω αν είναι το Ταχυδρομείο ή ο Δήμος  αρμόδιος  για την τοποθέτηση των θυρίδων» ανέφερε ο κ. Γιώργος,  κάτοικος των Κωστακιών.

Ο κ. Λουκάς και ο κ. Ευάγγελος  διατηρούν πρατήριο υγρών καυσίμων από το 2010 στους Κωστακιούς. « Έχουμε το πρατήριο από το 2010. Μαζί παραλάβαμε και το καλαθάκι που βρίσκεται έξω στο πρατήριο, για να τοποθετεί ο ταχυδρόμος την αλληλογραφία. Η αλληλογραφία είναι εκτεθειμένη το βράδυ που κλείνουμε, αφού το καλαθάκι μένει έξω. Μπορεί ο οποιοσδήποτε να πάρει τα γράμματα, να τα ανοίξει ακόμη και αν δεν είναι δικά του. Έχουμε πολλά παράπονα από τον κόσμο που δε βρίσκει την αλληλογραφία του».

Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις που είναι πιο επιλεκτικοί, όπως η κ. Χριστίνα, ιδιοκτήτρια Πρατηρίου Άρτου, η οποία και εκείνη έχει το δικό της καλαθάκι με τα γράμματα. «Δεν έχει χαθεί τίποτα, παραλαμβάνω συγκεκριμένη αλληλογραφία, ρωτάω το όνομα και το δίνω στο χέρι. Βέβαια υπάρχουν οδοί και δρόμοι, οι οποίοι  δεν έχουν ονόματα, κάτι για το οποίο έχουμε κάνει παράπονα στις αρχές».

 

Τη δική του θέση κατέθεσε και ο Διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας στην Πλατεία Κιλκίς, κ. Νούλης Παναγιώτης  «Έχουμε πολλά παράπονα από πελάτες της τράπεζάς μας, συνέχεια βγάζουμε κάρτες αλλά το πιο σημαντικό είναι το απόρρητο της αλληλογραφίας, το οποίο δεν τηρείται. Σημαντικά έγγραφα είναι εκτεθειμένα. Η αλληλογραφία είναι προσωπική, κανείς δε θέλει να γνωρίζει ο διπλανός του ή ακόμη και όλο το χωριό για το περιεχόμενο των επιστολών που λαμβάνει αλλά και από πού τις λαμβάνει.  Πρέπει η Δημοτική  Αρχή να χωροθετήσει και να τοποθετήσει θυρίδες.»

Από την πλευρά του ταχυδρομείου, η Προϊσταμένη Μονάδας Διανομής ΕΛΤΑ Άρτας, κ.Παναγιώτα Μανιφάβα τόνισε την αναγκαιότητα της τοποθέτησης Ταχυδρομικών Θυρίδων στα χωριά του Κάμπου της Άρτας. «Ο ταχυδρόμος , όταν υπάρχει θυρίδα, είναι υποχρεωμένος να τοποθετήσει την αλληλογραφία στη θυρίδα, έτσι ώστε η διανομή της να γίνεται σωστά και στην ώρα της, χωρίς  να υπάρχει περίπτωση να χαθεί κάποιο από τα γράμματα των πολιτών. Βέβαια ο υπεύθυνος  για την τοποθέτηση ταχυδρομικών θυρίδων σε αγροτικές περιοχές είναι ο Δήμος.»

 

Από την Πλευρά του ο Δήμος Αρταίων παραδέχεται ότι όπου είναι Δημοτικός Χώρος, είναι αρμοδιότητά του να τοποθετήσει ταχυδρομικές θυρίδες ,χωρίς να κάνει κανένα σχόλιο αν θα προβεί στην τοποθέτηση ή όχι ταχυδρομικών θυρίδων, στις περιοχές που δεν υπάρχουν. Επίσης σημείωσε ότι υπήρξε μια διαδικασία υποβολής προτάσεων για τα ονόματα των οδών  και ζήτησε την άποψη των πολιτών και των Προέδρων των Τοπικών  Κοινοτήτων, ενώ στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο θα τεθεί το θέμα της ονοματοδοσίας  των οδών στα χωριά.

 

Όμως προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε  ότι παρόλο που είναι πιο μικρό χωριό και όχι τόσο κοντά στην Άρτα, το χωριό Καλαμιά διαθέτει ταχυδρομικές θυρίδες, οι οποίες μάλιστα  βρίσκονται σε κεντρικό σημείο μπροστά από το Δημοτικό Σχολείο της Καλαμιάς. Τι συμβαίνει άραγε; Γιατί αυτή η διαφορά; Μήπως δεν υπάρχουν κονδύλια για ταχυδρομικές θυρίδες σε κάποια χωριά και έτσι ο δήμος σωπαίνει; Καλό θα ήταν να βγει ξεκάθαρα και να δηλώσει ότι δεν υπάρχουν χρήματα και με την πρώτη ευκαιρία θα διαθέσει το απαραίτητο ποσό. Γιατί από την ίδρυση του κράτους η πρόσβαση και το απόρρητο στην αλληλογραφία ήταν και είναι ένα από τα αναφαίρετα δικαιώματα του πολίτη.