Ταφόπλακα στο Ξενία η απόφαση του ΚΑΣ

Αναρωτιέμαι ποιος αποφασίζει για την τύχη μιας πόλης. Μα φυσικά οι κάτοικοι, που μέσω της εκλογικής διαδικασίας ανέδειξαν δήμαρχο και δημοτική αρχή για να τους αντιπροσωπεύει και να λύνει προβλήματα της πόλης. Ο δήμος δεν είναι μόνο για να μαζεύει σκουπίδια αλλά και για πολλά άλλα. Το ένα από αυτά είναι η ανάπτυξη της πόλης. Η παρούσα δημοτική αρχή μετά από πολλά χρόνια που το κάστρο παρέμενε κλειστό, κατέθεσε μια πρόταση διαχείρισης του κάστρου μαζί με το Ξενία, κάτι που θα βοηθούσε στην τουριστική ανάπτυξη της πόλης,  στο οποίο αναφέρθηκα εκτενώς και στο προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας. Υπήρξαν διαφωνίες. Κάποιοι πρότειναν το ιστορικό ξενοδοχείο που χτίστηκε απ’ τον ΕΟΤ και τον αρχιτέκτονα Διονύση Ζήβα, το 1958, στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής εκείνης της εποχής, με παρόμοια κτίσματα σε όλη την Ελλάδα, να γίνει πολιτιστικό κέντρο. Ο Δήμος Άρτας, κατά τη γνώμη μου πολύ σωστά, επέμεινε στην πρότασή του το κτίριο να δοθεί σε ιδιώτη, να ανακαινιστεί και να λειτουργήσει σαν ξενοδοχείο, αλλά και στη γενικότερη ανάπλαση του περιβάλλοντα χώρου, κάτι που έχει βρει σύμφωνη την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου.

Και έρχεται η απόφαση του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) να τινάξει στον αέρα τα σχέδια του δήμου, που επαναλαμβάνω έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας της αντιπολίτευσης στο δήμο αλλά και την επιθυμία της πλειοψηφίας των Αρτινών να ανοίξει επιτέλους το Ξενία, που επί τόσα χρόνια ρημάζει εγκαταλελειμμένο, όχι μόνο η ξενοδοχειακή μονάδα αλλά και ο περιβάλλων χώρος. Μα ποιος είναι αυτός ο ΚΑΣ που έρχεται αντίθετος στις επιθυμίες του δήμου και των πολιτών; Ας σταθούμε λίγο να δούμε την απάντηση που έδωσε το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε στην Άρτα από την πλειοψηφία του Τύπου της πόλης.

Το κείμενο αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο είναι το αρχαιότερο συλλογικό όργανο του ελληνικού κράτους με διαρκή λειτουργία από το 1834 έως σήμερα και διατηρεί τον αμιγώς επιστημονικό του χαρακτήρα. Απαρτίζεται από μέλη της ανώτερης ιεραρχίας της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας - εξέχοντα μέλη της επιστημονικής κοινότητας και έγκριτους επιστήμονες στον τομέα της αρχαιολογίας.» Δηλαδή θέλει να μας πείσει το Υπουργείο Πολιτισμού ότι το «μεγαλειώδες» αυτό θεσμικό όργανο λειτουργεί από το 1834 ανεξάρτητο και χωρίς παρεμβάσεις;

Και ότι τα μέλη του παίρνουν αποφάσεις χωρίς να επηρεάζονται από τις εκάστοτε παρεμβάσεις του Υπουργού που τους διόρισε; Αν ναι, τότε γιατί το 2015, ο τότε Υφυπουργός Πολιτισμού της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  κ. Νίκος Ξυδάκης, ζήτησε τις παραιτήσεις όλων των μελών του ΚΑΣ, για να τοποθετήσει τα δικά του πρόσωπα;

Και, ιδιαίτερα, όταν δεν περίμενε να λήξει η θητεία του προηγούμενου Συμβουλίου, στο οποίο απέμενε ακόμη ένας χρόνος.

Δεν υποστηρίζω ότι σώνει και καλά υπήρξε παρέμβαση του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά δεν πείθομαι και για το αντίθετο, ότι δηλαδή το ΚΑΣ λειτούργησε αυτόνομα.

Όμως και έτσι να είναι (να λειτούργησε αυτόνομα), το ΚΑΣ λειτουργεί σαν μία μικρή μορφή δικτατορίας. Αποφασίζομεν και διατάζομεν και στη θέση του βούρδουλα αντιπαραθέτει την «αυθεντία» των επαιόντων του ΚΑΣ, χωρίς να λάβει υπόψη τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, την επιθυμία μιας πόλης για οικονομική ανάπτυξη. Όταν σε όλο τον κόσμο πολιτιστικά μνημεία, ακόμη και εκκλησίες έχουν δοθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση κι αυτή με τη σειρά της, σε συνεργασία με ιδιώτες τα έχει αξιοποιήσει, με στόχο την ανάπτυξη της περιοχής. Στην Ελλάδα το ΚΑΣ μάλλον έχει μείνει στο 1834.

Δεν μπορώ να ξέρω τι έχει συμβεί, ξέρω όμως ότι αυτός ο τόπος επί ολόκληρες δεκαετίες, εμποδίζεται να πάει μπροστά λόγω παρωχημένων ιδεοληψιών, γραφειοκρατίας, πελατειακών εξυπηρετήσεων ημετέρων αλλά και ιδεολογικών στερεοτύπων.

 Ο δήμος και όλες οι δημοτικές παρατάξεις, οι σύλλογοι, οι εθελοντές, ο Τύπος και οι πολίτες της πόλης, που θέλουν μια πόλη να αναπτύσσεται,  μια πόλη, στην οποία οι πολίτες θα αποφασίζουν για το μέλλον τους, δεν πρέπει να μείνουν απλοί θεατές  σε οπισθοδρομικές αποφάσεις που κάνουν κακό στην πόλη.

 

 

 

 

 

Η ιδιαιτερότητα του Ξενία Άρτας αφορά την τοποθεσία του. Είναι το μόνο κτίσμα (με εξαίρεση ένα παρεκκλήσι) μέσα στο βυζαντινό κάστρο της πόλης. Το Ξενία χτίστηκε το 1958 από τον γνωστό αρχιτέκτονα. Από το 1960 έως το 1993 λειτουργούσε ως ξενοδοχείο. Από το κλείσιμό του μέχρι σήμερα, είναι εγκαταλελειμμένο. Το 2012, το πρώην Ξενία παραχωρήθηκε στον δήμο Αρταίων και το 2014 καταχωρήθηκε στην ακίνητη περιουσία του.